Vancouver

Ja daar zijn we weer, op dit moment zit ik tijdens een natte sneeuwbui mijn blog bij te werken. Wat is dat lang geleden dat we zo´n grote hoeveelheid sneeuw hebben mogen begroeten in ons land. Wat een ellende voor een ieder die er elke dag doorheen moet maar een welkome afwisseling voor de kinderen.

Op sommige plekken was geen strooizout meer zodat ze hun toevlucht moesten zoeken bij badzout, met lavendelgeur. de lentegeur zit in januari al in de lucht.
Ik hoop dat het over 1 week in Canada wel wit is.
op een oranje fiets mogen wij ons dan door de witte wereld verplaatsen. ja nu begint het echt te kriebelen, op 13 januari de volgende crew bijeenkomst in de kuip in Rotterdam mee gemaakt. samen met de 300 crewleden van randstad en met ons aller miss Olympische spelen Erica Terpstra.

op dit moment is de opbouw ploeg al in Canada aangekomen, het opbouwen van het HHH is in volle gang. De keukens zijn per boot aangekomen en zijn al in bedrijf.

Ik ga 5 februari daar heen, kan de tijd niet iets vlugger gaan?
Ook begint mijn cursus Engels al zijn vruchten af te werpen. Maar heb ik verder nog iets nodig om 1 maand te kunnen overleven?
Warme trui, sokken, regen kleding en al wat je nodig kunt hebben voor 1 maand overzees. We mogen 46 kilo bagage meenemen, hopenlijk is daar wel een goede wasserij want je kleding wassen in het bad met douche schuim is erg primitief.
Tot zover mijn berichtje, see you later and goodby.

Jeroen.

Vancouver

Wie, ik
Wat, Olympische Winterspelen
Waar, Vancouver
Wanneer, februari 2010

Na dat ik had vernomen dat Albron opnieuw ging cateren bij de Olympische spelen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en gereageerd. Was er voor mij misschien ook nog wel een plek in de Olympische bobslee?
Helaas vol, dan over 2 jaar mAar weer opnieuw proberen, Londen is het volgende doel.
Maar wat schetst mijn verbazing, na 2 weken een reactie, of ik nog intresse heb om mee te gaan, wat een vraag natuurlijk.
Na een gesprek en wat heen en weer gebel het verlossende telefoontje, ik kan gaan pakken.

Maar toen kwamen de eerste problemen, geen paspoort, nog nooit gevlogen, zelfs nog nooit verder weg geweest dan Europa.
9 uur in een vliegtuig, maar kan ook meer of minder zijn dat ligt manenlijk aan de wind. Wind mee of tegen kan al gauw een aantal uren schelen.

Nu dan maar eerst eens op internet gaan surfen, nieuws over Beijing, wat een organisatie mkoet dat zijn geweest en nu dan het zelfde in Vancouver. Met als enig verschil dat ik er dit keer ook bij mag zijn.
Mijn ideeen over hoe het er moet zijn veranderen per internet bezoek en maken me alleen maar nieuwsgieriger. Op 19 november dan eindelijk de eerst bijeenkomst van de Albron crew. Alle collega's die mee gaan kan ik hier ontmoeten, we worden in kennis gesteld over de vorderingen van het Holland Heineken Huis, we krijgen een video presentatie en krijgen de eerst informatie over het hoe en wat in het verre Canada.

De video beelden overtreffen mijn stoutste verwachtingen, zou het in het echt ook zo zijn of wordt het misschien nog veel indrukwekkender?
Ben ik misschien te enthousiast of is dat niet mogelijk?
Volgens de oud Beijing gangers wordt het een feest van werken en genieten. Erbij zijn, deel uit kunnen maken van de olympische droom.
Samen met mijn collega's van Albron en de honderden vrijwilligers gaan we samen ongeveer 50.000 gasten culinair verwennen. Wat een uitdaging.
En nu nog maar gauw een cursus engels bij de bieb opgehaald zodat ik mij daar straks goed verstaanbaar kan maken.

Mij name is Jeroen en i am kok uit Netherland. I am werking in the HHH.
Zie you later.
Jeroen.